Rughernia

Wat is een hernia in de rug?

Bij een ‘hernia’ denken we gelijk aan de rug of de nek. Het is echter een verzamelnaam voor maar liefst twintig verschillende aandoeningen, waarbij er steeds sprake is van een uitstulping van een weefsel of orgaan uit een lichaamsholte. Dus ook een navelbreuk, middenrifbreuk en liesbreuk worden tot de hernia’s gerekend. In dit artikel zullen we ons uiteraard richten op één van de meest voorkomende soorten: de rughernia. (Of lees ons artikel over de nekhernia.)

Wat is een rughernia?

Gewrichten in de rugDe wervelkolom is opgebouwd uit 31 tot 34 wervels, die met elkaar verbonden zijn door tussenwervelschijven. Deze ‘schokbrekers’ hebben een stevige wand van bindweefsel en zijn van binnen gevuld met een zachte geleiachtige kern. Bij veel mensen bevinden zich zwakke plekken op de tussenwervelschijven. De kern kan dan gaan uitpuilen, waardoor er een knobbel ontstaat. In bijna 90 procent van de gevallen treedt de hernia op bij de drie onderste tussenwervelschijven. Daar bevinden zich veel zenuwwortels die naar de benen gaan. Als een hernia op zo’n zenuwwortel drukt, wordt er een verkeerd signaal naar de hersenen verzonden. Dit wordt door de hersenen vertaald als ‘pijn in de rug die uitstraalt in het been’.

Wat zijn de oorzaken van een rughernia?

Een uitstulping op een tussenwervelschijf kan door meerdere oorzaken ontstaan. Bij meer dan de helft van de mensen boven de 50 jaar gaat het om slijtage (artrose) van de rug. Dit is een natuurlijk proces dat hoort bij het ouder worden. Meestal gaat deze vorm van hernia niet direct gepaard met klachten. Dit is vaak wel het geval als de hernia al optreedt tussen de 25 en 50 jaar. De oorzaak kan dan een te zware belasting van de rug zijn. Maar ook gebrek aan beweging, langdurig zitten en een slechte conditie van de rugspieren, overgewicht, het hebben van een verkeerde houding, kunnen leiden tot een hernia. Bij mensen die roken komen meer hernia’s voor dan bij mensen die niet roken.

Wat zijn de symptomen van een rughernia?

Als de uitstulping op een zenuwwortel drukt, kan de pijn heel heftig zijn. Er is meestal pijn in de onderrug die via de bil uitstraalt naar één been. Soms loopt de pijn door tot in de voet. Er kan sprake zijn van krachtverlies en een ‘doof’ gevoel in het been. Bij een sterke beklemming van de zenuw kan een hernia leiden tot plasproblemen, verlammingsverschijnselen en gevoelsstoornissen. Hoesten, niezen en persen verhogen de druk op de wervelkolom. Dit kan de pijn versterken. Als een acute hernia niet op tijd wordt behandeld óf spontaan geneest, kan het overgaan in een chronische aandoening.

Hoe wordt de diagnose rughernia gesteld?

hernia-pijn-onderrugDe arts zal moeten vaststellen dat de pijn in de onderrug en in het been inderdaad wordt veroorzaakt door een uitstulping van één van de tussenwervelschijven. Hij zal uitgebreid naar de klachten vragen en daarna een lichamelijk en diagnostisch onderzoek uitvoeren. De arts zal kijken of hij de hernia kan voelen. Dat doet hij door over de pijnplek te wrijven en erop te drukken. In veel gevallen is de plek van de hernia namelijk iets opgezwollen. Verder zal hij nagaan welke bewegingen pijn of krachtverlies in het been veroorzaken. Ook kan hij besluiten om een röntgenfoto te maken. Dit is onvoldoende om een diagnose te kunnen stellen. Maar afwijkingen van het bot en afwijkingen van de wervelkolom zijn daarop wel zichtbaar. Een MRI-scan is tegenwoordig de meest gebruikte methode om een hernia te bevestigen.

Hoe wordt een rughernia behandeld?

Rughernia’s hoeven niet altijd geopereerd te worden. In ongeveer 75 procent van de gevallen gaan ze vanzelf weer over. De arts zal dus niet direct besluiten om operatief in te grijpen. Maar hij zal ook niet te lang willen wachten als het herstel niet snel optreedt, omdat anders het herstel ná de ingreep vertraagd kan worden. Er wordt dus eerst zes weken gewacht om te kijken of er kans is op spontaan herstel. In de regel wordt er wel binnen zes maanden geopereerd als de klachten nog aanwezig zijn. Er wordt altijd tot een operatie besloten als er sprake is van ernstige uitval van de zenuwen of sluitspieren. In andere gevallen zal de patiënt zelf moeten beslissen of er een operatie moet plaatsvinden. Er moet hiervoor dan natuurlijk wel een indicatie bestaan. Bijvoorbeeld als de pijn zo ernstig is, dat hij of zij niet goed meer kan functioneren.

Deel dit bericht

Stuur door via e-mail Print pagina

Lees meer artikelen in het Kenniscentrum.

Gratis boekje "Bewegen zonder pijn"

Download nu gratis het boekje ‘Bewegen zonder pijn’ t.w.v. € 4,95.

Download gratis

Heeft u vragen? Wij helpen u graag.
Neem contact op.

Beoordeling van dit artikel:
[Totaal: 98    Gemiddelde: 3.7/5]
(advertentie)
Gezondheid aan huis