Kwaliteit en werkzaamheid van supplementen met Curcumine

Er is veel mis met de kwaliteit én dus werkzaamheid van supplementen met Curcumine

Meeste vormen worden nauwelijks opgenomen en sommige vormen kunnen zelfs schadelijk zijn voor uw gezondheid
Curcumine staat momenteel in het brandpunt van de belangstelling. Aan deze gele substantie – die wordt gewonnen uit de wortelstokken van de Curcuma longa – worden steeds meer gezondheidseigenschappen toegedicht. Op ‘Bewegen zonder pijn’ schrijven wij regelmatig over de effectieve werking van Curcumine op ontstekingen bij artrose en andere gewrichtsklachten. Maar Curcumine zou ook een positief effect hebben op het verbeteren van de hersenfuncties, het voorkomen van welvaartsziektes en het vertragen van het verouderingsproces. Daarnaast zou dit gele kruid mogelijk een anti-tumor werking hebben. Dit wordt momenteel o.a. in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam serieus onderzocht. Niet vreemd dat Nederland overspoeld wordt met Curcumine-supplementen. Maar een waarschuwing is wel op zijn plaats. Veel van deze middelen hebben niet of nauwelijks een daadwerkelijk effect op uw gezondheid. En soms bevatten deze supplementen toevoegingen die ronduit schadelijk voor uw gezondheid kunnen zijn.

Wat is Curcumine?

De meeste mensen zullen wel een potje Koenjit of Kurkuma in het keukenkastje hebben staan. Dit specerij geeft die typische geur, kleur en smaak aan Indiase, Indonesische en andere Oosterse gerechten. Curcumine wordt gewonnen uit de wortel van de Curcuma longa-plant, die we ook kennen onder de naam Geelwortel. In veel Aziatische landen wordt Kurkuma al eeuwenlang toegepast in de traditionele volksgeneeskunde. Ongeveer 2 tot 8 procent van de Geelwortel bestaat uit Curcumine. Dit is een verzamelnaam voor 100 verschillende Curcuminoïden met een gunstig effect op de gezondheid.

Hoe bestrijdt Curcumine gewrichtsontstekingen?

Curcumine is een belangrijk ingrediënt in de nieuwe generatie voedingssupplementen voor artrose en andere gewrichtsklachten. Bij artrose ontstaan immers in de meeste gevallen ook ontstekingen door losse kraakbeenschilfertjes in de gewrichten. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat Curcumine de productie van ontstekingsversterkende cytokinen en prostaglandinen kan stoppen. Verder remt Curcumine de aanmaak van ontstekingsenzymen COX-2 en 5-LOX en de productie van MMPs. MMPs zijn enzymen die een rol spelen bij de afbraak van de kraakbeenmatrix. Zo grijpt Curcumine op verschillende niveaus in om ontstekingen in de gewrichten af te remmen. Dit voorkomt verdere schade aan het kraakbeen en de gewrichten.
Meer lezen over de werking van Curcumine? Zie het andere artikel over Curcumine met uitgebreide bronvermeldingen >>>

Waarom wordt Curcumine zo slecht opgenomen?

Bij een goede werking van Curcumine op uw gezondheid in het algemeen, en op gewrichtsontstekingen in het bijzonder, draait alles om de opname. Dat is slecht gesteld met standaard preparaten. De Curcumine-moleculen hebben een dusdanige structuur, dat ze heel moeilijk de darmwand kunnen passeren. Bijna 95% komt normaal gesproken niet in de bloedbaan terecht. Het overgrote deel van de eenmaal opgenomen Curcumine wordt door de lever omgezet in metabolieten en vervolgens wordt het uitgescheiden. Nu vraagt u zich natuurlijk af, waarom de inwoners van India wél een gezondheidseffect ondervinden van Curcumine. Dit heeft te maken met de manier van koken. In Aziatische landen mengt men Curcumine met hete boter of olie. Daardoor wordt de Curcumine omhuld met een flinterdun vetlaagje. En in deze vorm kunnen de actieve bestanddelen veel gemakkelijker door de darmwand dringen en de bloedbaan bereiken.

Hoe kan de opname van Curcumine verbeterd worden?

Het probleem met de opname van Curcumine treedt dus vooral op in het eerste opnamestadium. Eenmaal in de bloedbaan kan het goed worden opgenomen door een groot aantal weefsels van uw lichaam. Bijvoorbeeld door die van uw gewrichten. Het kan zelfs zonder problemen de moeilijke bloed-hersenbarrière passeren. Wel wordt Curcumine altijd vrij snel weer door het lichaam uitgescheiden: eenmaal opgenomen Curcumine blijft slechts enkele uren in het bloed aantoonbaar aanwezig (de normale halfwaardetijd is iets langer dan 2,5 uur [1]). Daarom is het niet aan te bevelen om slechts eenmaal daags Curcumine in te nemen: beter is dan om de inname over de dag te verspreiden, zodat er steeds een hoeveelheid in het lichaam aanwezig is.
Fabrikanten van Curcumine-supplementen zijn vanwege het opnameprobleem steeds op zoek naar nieuwe manieren om de opneembaarheid van hun product te verhogen. Eén van de methoden is het toevoegen van Zwarte peper (Piperine) aan de Curcumine. Het gebruik van dergelijke supplementen is echter niet verstandig als u ook andere geneesmiddelen gebruikt. Piperine vergroot namelijk ook de opneembaarheid van farmaceutische bestanddelen in medicijnen, en van schadelijke stoffen zoals fijnstof. Ook kan Zwarte peper niet voorkomen dat eenmaal opgenomen Curcumine weer snel door het lichaam wordt uitgescheiden.

Een aantal fabrikanten brengen een gepatenteerde Curcumine op de markt. Verreweg de meest Curcumine-supplementen bevatten een gepatenteerde vorm met een ultra laag percentage Curcuminoïden. Dit kun je soms ook zien aan de minder felle gele kleur van de producten. Bovendien zijn deze Curcuminoïden vaak gebonden, zodat ze niet door uw lichaam opgenomen kunnen worden. Aan gepatenteerde Curcumines zijn eveneens vaak diverse chemische bestanddelen toegevoegd om de opneembaarheid te verhogen. Het gaat bijvoorbeeld om Cyclodextrine (een suikervorm) en Polysorbaat. Vooral dit laatste bestanddeel is niet onomstreden. Het is een ‘rood’ E-nummer (433), een emulgator, die bij langdurig gebruik de darmen kan irriteren [2]. In een publicatie in het gerenommeerde tijdschrift Nature werd door de auteurs het veelvuldige en langdurige gebruik van emulgatoren in de voeding zelfs gerelateerd aan allerlei Westerse aandoeningen, zoals het metabool syndroom en darmontstekingen [2]. Hoewel de EFSA het algemene gebruik van Polysorbaat in voedingsmiddelen én supplementen dus niet afkeurt (er is immers een E-nummer toegekend, en de stof wordt op grote schaal in allerlei producten verwerkt) [3], is het wel goed om te weten dat het hier een chemische toevoeging betreft die niet helemaal onomstreden is. U kunt heel veel lezen over Polysorbaat op internet, bijvoorbeeld als u het woord ‘Polysorbaat’ intikt op Google.
U kunt gemakkelijk zelf op de verpakking controleren of uw product Polysorbaat bevat. Soms wordt Polysorbaat ook omschreven als ‘micellen‘ of ‘(vet)bolletjes’, om het minder chemisch te doen lijken. Dit is echter precies hetzelfde!

bio curcumine olieSlechts een handjevol fabrikanten maakt gebruik van een biologische vorm van Curcumine. Dit is immers één van de duurste vormen. Maar met een percentage van 95% Curcuminoïden is dit wel de meest effectieve vorm. Deze Curcumine geeft dus het hoogste gezondheidsrendement. Ook bevat het geen chemische toevoegingen: alleen de natuurlijke olie uit de Geelwortel wordt gebruikt om de opneembaarheid te vergroten. De biologische vorm van Curcumine is dan ook niet voor niets een belangrijk bestanddeel van gewrichtenkuren met vloeibare Groenlipmossel en Zwarte bes-blad. De Curcuminoïden in deze vloeibare supplementen zijn niet gebonden en worden daarom goed in de bloedbaan opgenomen. Dit gaat dus om vrije, beschikbare Curcumine. Ook zorgen de oliën uit de Geelwortel ervoor dat de eenmaal opgenomen Curcumine enkele uren langer door het lichaam kan worden vastgehouden (halfwaardetijd van bijna 5 uur) [1]. Dat is dus twee keer winst! Daardoor heeft de biologische vorm van Curcumine een zeer grote én veilige werkzaamheid op het bestrijden van gewrichtsontstekingen.

Bronvermelding

[1] Antony, B. et al. (2008) A pilot cross-over study to evaluate human oral bioavailability of BCM-95®CG (Biocurcumax™), a novel bioenhanced preparation of Curcumin. Indian Journal of Pharmaceutical Sciences 70;445-449. Download het volledige onderzoeksartikel >>>
[2] Chassaing, B. et al. (2015) Dietary emulsifiers impact the mouse gut microbiota promoting colitis and metabolic syndrome. Nature 519;92-96. Open het volledige onderzoeksartikel >>>
[3] EFSA opinie over Polysorbaat. (2015) Scientific Opinion on the re-evaluation of polyoxyethylene sorbitan monolaurate (E 432), polyoxyethylene sorbitan monooleate (E 433), polyoxyethylene sorbitan monopalmitate (E 434), polyoxyethylene sorbitan monostearate (E 435) and polyoxyethylene sorbitan tristearate (E 436) as food additives. EFSA Journal 13;4152. Link naar de officiële opinie van de EFSA over Polysorbaten >>>
De EFSA is de ‘VWA van Europa’ en bepaalt welke voedingsstoffen en toevoegingen er wel of niet gebruikt mogen worden, en in welke hoeveelheden.

Deel dit bericht

Stuur door via e-mail Print pagina

Gratis boekje "Bewegen zonder pijn"

Download nu gratis het boekje ‘Bewegen zonder pijn’ t.w.v. € 4,95.

Download gratis

Heeft u vragen? Wij helpen u graag.
Neem contact op.

Beoordeling van dit artikel:
[Totaal: 55    Gemiddelde: 4.2/5]
(advertentie)
Gezondheid aan huis